رفتن به محتوای اصلی
مکالمه انگلیسی

تقویت مکالمه انگلیسی در خانه؛ راهنمای قدم‌به‌قدم

یک نقشه عملی برای این‌که بدون کلاس و هم‌صحبت دائمی، حرف زدنت را در خانه روان‌تر کنی؛ از ساختن جعبه عبارت شخصی تا شدوئینگ، صحبت با خود، شبیه‌سازی موقعیت‌ها و یک برنامه روزانه ۲۰ دقیقه‌ای.

تحریریه وکاژبه‌روزرسانی: ۱۴ دقیقه مطالعه

زبان‌آموزی که در خانه با صدای بلند انگلیسی تمرین می‌کند و صدایش را ضبط می‌کند

برای تقویت مکالمه انگلیسی در خانه، به جای تک‌لغت، عبارت‌های آماده را حفظ و مرور کن، هر روز با شدوئینگ ریتم و تلفظ را تمرین کن، با خودت حرف بزن و صدایت را ضبط کن، و موقعیت‌های واقعی مثل معرفی، تلفن و سفر را شبیه‌سازی کن. بیست دقیقه منظم در روز کافی است.

فهرست مطالب

  1. چرا فهمیدن راحت است ولی حرف زدن نه؟
  2. چهار ستون مکالمه روان
  3. تمرکز مکالمه در هر سطح
  4. برنامه قدم‌به‌قدم تقویت مکالمه در خانه
  5. سه موقعیت واقعی که باید برایشان آماده باشی
  6. برنامه روزانه ۲۰ دقیقه‌ای برای تقویت مکالمه انگلیسی
  7. اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها در مکالمه
  8. ابزارهایی که تمرین در خانه را آسان می‌کنند
  9. از کجا بفهمم مکالمه‌ام بهتر شده است؟
  10. تمرین کن
  11. سؤال‌های رایج
  12. منابع

خیلی از ما سال‌ها گرامر خوانده‌ایم، فیلم دیده‌ایم و متن را هم می‌فهمیم، اما وقتی کسی به انگلیسی سؤالی می‌پرسد، ذهنمان قفل می‌شود. این راهنما دقیقاً برای همین لحظه نوشته شده است: یک نقشه قدم‌به‌قدم برای این‌که بدون کلاس، بدون سفر و بدون هم‌صحبت دائمی، حرف زدنت را در خانه جلو ببری.

مکالمه فقط یک بخش از آموزش زبان انگلیسی است، اما بخشی است که بیشتر از همه دیده می‌شود. پس در ادامه اول می‌بینیم چرا حرف زدن سخت‌تر از فهمیدن است، بعد چهار ستون اصلی مکالمه را می‌شناسیم و در آخر یک برنامه روزانه عملی، همراه با اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها، به دستت می‌دهیم.

چرا فهمیدن راحت است ولی حرف زدن نه؟

وقتی متنی را می‌خوانی یا فیلمی را می‌بینی، مغزت فقط باید کلمه‌ها را «بشناسد». اما برای حرف زدن باید در کسری از ثانیه کلمه را «پیدا کنی»، در جای درست جمله بگذاری و درست تلفظش کنی. به لغت‌هایی که فقط می‌شناسی دانش واژگانی منفعل (passive) و به لغت‌هایی که می‌توانی بی‌مکث به کار ببری دانش فعال (active) می‌گویند. فاصله این دو، همان سکوت‌های طولانی وسط جمله است.

عامل دوم احساسی است. هورویتز و همکارانش در مقاله‌ای که سال ۱۹۸۶ در مجله The Modern Language Journal منتشر شد، اضطراب زبان خارجی را پدیده‌ای مستقل توصیف کردند که با ترس از ارتباط، اضطراب امتحان و ترس از قضاوت دیگران گره خورده است. آن‌ها برای سنجیدنش پرسش‌نامه‌ای ۳۳ گویه‌ای به نام FLCAS ساختند. نکته مهم این مقاله برای ما این است که اضطراب حرف زدن «تنبلی» یا «بی‌استعدادی» نیست؛ واکنشی شناخته‌شده است و می‌شود مدیریتش کرد. راهکارهای عملی‌اش را در مقاله غلبه بر ترس از صحبت کردن به انگلیسی مفصل آورده‌ایم.

عامل سوم عادت است. خیلی‌ها با وجود دانش خوب از حرف زدن فرار می‌کنند، فقط چون هیچ‌وقت شروع کردن را تمرین نکرده‌اند. پس تمرین مکالمه فقط تمرین زبان نیست؛ تمرین «جرئت شروع کردن» هم هست و مثل هر مهارت دیگری با تکرار در موقعیت‌های کوچک و کم‌خطر قوی‌تر می‌شود.

چهار ستون مکالمه روان

وقتی می‌گوییم کسی «روان» حرف می‌زند، معمولاً چهار مهارت را با هم داریم می‌بینیم. اگر بدانی کدام ستون در تو ضعیف‌تر است، تمرینت هدفمند می‌شود.

چهار ستون مکالمه روان و تمرین اصلی هر کدام
هر ستون ضعیف‌تر است، تمرینش را بیشتر کن
ستونیعنی چه؟نشانه ضعفتمرین اصلی
عبارت‌های آمادهتکه‌جمله‌هایی که یک‌جا در ذهن داری، مثل Could you…?جمله را کلمه‌به‌کلمه از فارسی می‌سازیحفظ و مرور عبارت، نه تک‌لغت
تلفظ و ریتمصداها، استرس کلمه و آهنگ جملهطرف مقابل مدام می‌پرسد Sorry?شدوئینگ و ضبط صدا
روانیحرف زدن بدون مکث‌های طولانیزیاد ehh… umm… می‌گوییصحبت زمان‌دار با خودت
اعتمادبه‌نفسشروع کردن و ادامه دادن گفت‌وگواز موقعیت‌های انگلیسی فرار می‌کنیموقعیت‌های کوچک و قابل کنترل

ستون اول از همه مهم‌تر است و کمتر از همه به آن توجه می‌شود. انگلیسی‌زبان‌ها جمله را از صفر نمی‌سازند؛ با تکه‌های آماده‌ای مثل I was wondering if… یا Do you mind if…? حرف می‌زنند. هرچه این تکه‌ها بیشتر در حافظه فعالت باشد، مغزت آزادتر است تا به محتوای حرفت فکر کند. برای همین مرور منظم عبارت‌ها با روش تکرار با فاصله یکی از سریع‌ترین راه‌های روان‌تر شدن است.

تمرکز مکالمه در هر سطح

همه زبان‌آموزها نباید یک کار را تمرین کنند. کسی که تازه شروع کرده با کسی که سال‌ها زبان خوانده ولی حرف نمی‌زند، نیازهای متفاوتی دارد. این جدول کمکت می‌کند تمرکزت را درست انتخاب کنی:

سطحتمرکز اصلینمونه چیزی که باید بتوانی بگویی
مبتدی (A1)معرفی، سلام و خداحافظی، سؤال‌های سادهWhere are you from? I’m from Shiraz.
پایه (A2)حرف زدن درباره کار، علاقه‌ها و برنامه روزانهI usually go swimming on Fridays.
متوسط (B1)ادامه دادن گفت‌وگو، واکنش به خبر، خواستن لطفReally? I didn’t know that. What happened next?
بالای متوسط (B2)مخالفت مؤدبانه، حل مشکل، بحث درباره مزایا و معایبI see your point, but I’m not sure it would work.

اگر در سطح مبتدی هستی، روی قدم‌های یک تا سه برنامه زیر بیشتر وقت بگذار و شدوئینگ را با فایل‌های خیلی کوتاه و آهسته انجام بده. اگر سطحت متوسط به بالاست ولی «حرف زدنت گیر می‌کند»، احتمالاً مشکلت دانش نیست، روانی و اعتمادبه‌نفس است؛ پس قدم‌های چهار تا شش برایت مهم‌ترند. درس‌های ویدیویی بریتیش کانسل هم دقیقاً بر همین اساس سطح‌بندی شده‌اند و برای هر سطح چند موقعیت کاری و روزمره را نشان می‌دهند.

یک اشتباه رایج این است که زبان‌آموز سطح متوسط فقط سراغ لغت‌های سخت و اصطلاح‌های عجیب می‌رود. در واقع چیزی که مکالمه را طبیعی می‌کند، استفاده درست از عبارت‌های ساده و پرتکرار است: Fair enough، That makes sense، Let me think. وقتی این‌ها بی‌فکر از دهانت بیرون بیایند، وقت پیدا می‌کنی که روی ایده‌ات تمرکز کنی. البته اصطلاحات رایج انگلیسی هم جای خودشان را دارند، ولی بعد از این‌که پایه محکم شد.

اگر نمی‌دانی دقیقاً در کدام سطح هستی، قبل از شروع برنامه یک تعیین سطح زبان انگلیسی انجام بده تا انتظارت از خودت واقع‌بینانه باشد.

برنامه قدم‌به‌قدم تقویت مکالمه در خانه

این شش قدم به ترتیب سختی چیده شده‌اند. لازم نیست یکی را تمام کنی تا سراغ بعدی بروی؛ ولی اگر از قدم اول شروع کنی، هر قدم روی قدم قبلی سوار می‌شود.

چهار عبارت آماده انگلیسی با معنی فارسی برای جعبه عبارت
با عبارت‌هایی که خودت لازم داری شروع کن

قدم ۱: یک «جعبه عبارت» شخصی بساز

به جای فهرست‌های بلند لغت، عبارت‌هایی را جمع کن که خودت واقعاً لازم داری: برای کار، برای سفر، برای حرف زدن درباره علاقه‌هایت. با پنجاه عبارت پرکاربرد شروع کن؛ مجموعه‌ای دسته‌بندی‌شده از آن‌ها را در مقاله جملات پرکاربرد انگلیسی در مکالمه روزمره آماده کرده‌ایم. هر عبارت را با یک مثال شخصی بنویس، نه با مثال کتاب.

عبارتمعنیمثال شخصی خودت
I’m into…به … علاقه دارمI’m into photography these days.
It depends on…بستگی دارد به…It depends on the traffic.
I’m not sure, but…مطمئن نیستم، ولی…I’m not sure, but I think it’s closed.
What I mean is…منظورم این است که…What I mean is, we need more time.

قدم ۲: معرفی خودت را کامل آماده کن

تقریباً هر گفت‌وگوی اول، از کلاس زبان تا مصاحبه کاری، با معرفی شروع می‌شود. اگر این بخش را روان بگویی، اعتمادبه‌نفس دقیقه‌های بعد هم بالا می‌رود. یک نسخه سی‌ثانیه‌ای و یک نسخه دودقیقه‌ای از معرفی خودت بنویس، با صدای بلند تمرینش کن و ضبطش کن. نمونه‌متن‌های رسمی و دوستانه را در راهنمای معرفی خود به انگلیسی ببین.

قدم ۳: شروع و پایان گفت‌وگو را خودکار کن

سلام و خداحافظی کوتاه‌ترین بخش مکالمه است، اما بیشترین اشتباه فرهنگی همین‌جا اتفاق می‌افتد. مثلاً در فارسی جواب «چطوری؟» را با جزئیات می‌دهیم، اما در انگلیسی How are you? اغلب فقط یک سلام است و جواب کوتاهی مثل Good, thanks. You? می‌خواهد. فرق حالت رسمی و دوستانه را در مقاله احوالپرسی و خداحافظی به انگلیسی با جدول توضیح داده‌ایم.

قدم ۴: شدوئینگ؛ گوش بده و هم‌زمان تکرار کن

شدوئینگ (shadowing) یعنی یک فایل صوتی کوتاه را پخش کنی و تقریباً هم‌زمان، مثل سایه، همراه گوینده تکرار کنی. این تمرین ریتم، مکث‌ها و آهنگ جمله را به دهانت عادت می‌دهد. در پژوهش فوت و مک‌دانا (۲۰۱۷) که در Journal of Second Language Pronunciation منتشر شد، شانزده زبان‌آموز هشت هفته با گوشی دیالوگ‌های کوتاه را شدو کردند و در بیشتر سنجه‌های گفتاری پیشرفت معنادار داشتند؛ فقط میزان لهجه‌شان تغییر معناداری نکرد. یعنی هدف شدوئینگ «بومی‌شدن لهجه» نیست، فهمیده‌شدن و روان‌تر شدن است. روش دقیق اجرا را در تمرین مکالمه انگلیسی به‌تنهایی با شدوئینگ قدم‌به‌قدم نوشته‌ایم.

قدم ۵: با خودت حرف بزن (و ضبط کن)

«خودگویی» یا self-talk ساده‌ترین تمرین روانی است: کارهایی را که انجام می‌دهی به انگلیسی توصیف کن. I’m making tea. I think I’ll add some mint. بعد سراغ تمرین سخت‌تر برو: یک موضوع انتخاب کن، تایمر را روی ۶۰ ثانیه بگذار و بی‌وقفه درباره‌اش حرف بزن. صدایت را ضبط کن و فقط به دو سؤال جواب بده: کجا مکث کردم؟ کدام کلمه را بلد نبودم؟ آن کلمه‌ها می‌روند داخل جعبه عبارت قدم اول.

قدم ۶: موقعیت‌های واقعی را شبیه‌سازی کن

حالا وقت آن است که تمرین را به موقعیت‌های واقعی نزدیک کنی. سه موقعیت بیشترین کاربرد را دارند: گپ کوتاه با یک آشنا یا همکار، تماس تلفنی، و سفر. برای هرکدام دیالوگ نمونه بنویس، نقش هر دو طرف را بازی کن و بعد جای جمله‌ها را با جمله‌های خودت عوض کن. در بخش بعدی برای هر موقعیت یک نمونه کوتاه آورده‌ایم.

سه موقعیت واقعی که باید برایشان آماده باشی

گپ کوتاه (Small talk)

گپ کوتاه درباره هوا، آخر هفته یا کار، در فرهنگ انگلیسی‌زبان راهی برای گرم کردن رابطه است. راز ادامه دادنش این است که جواب کوتاه بدهی و یک سؤال برگردانی. تکنیک‌های شروع و ادامه را در آموزش اسمال تاک انگلیسی ببین.

A: Hey, how was your weekend?
سلام، آخر هفته‌ات چطور بود؟

B: Pretty quiet, actually. I finally finished a book I’d been reading for ages. How about yours?
راستش خیلی آرام. بالاخره کتابی را که مدت‌ها می‌خواندم تمام کردم. مال تو چطور بود؟

A: Busy! My cousin was visiting, so we went hiking.
شلوغ! پسرعمویم مهمانمان بود، رفتیم کوه.

B: Oh nice, where did you go?
چه خوب، کجا رفتید؟

تماس تلفنی

تلفن سخت‌تر از گفت‌وگوی رودررو است، چون چهره و حرکت دست طرف مقابل را نمی‌بینی. در تماس رسمی خودت را با This is Sara Ahmadi from… معرفی کن، نه با I am Sara. جمله‌های آماده برای گذاشتن پیغام، خواستن تکرار و تمام کردن تماس را در راهنمای مکالمه تلفنی انگلیسی جمع کرده‌ایم.

A: Good morning, Green Dental Clinic. How can I help you?
صبح بخیر، کلینیک دندانپزشکی گرین. چه کمکی از دستم برمی‌آید؟

B: Hi, this is Reza Karimi. I’d like to book an appointment for next week, please.
سلام، رضا کریمی هستم. می‌خواستم برای هفته بعد وقت بگیرم.

A: Sure. Is Tuesday afternoon okay for you?
حتماً. سه‌شنبه بعدازظهر برایتان مناسب است؟

سفر

در فرودگاه، هتل و رستوران جمله‌ها تقریباً قابل پیش‌بینی‌اند و همین آن‌ها را برای شروع عالی می‌کند. اگر سفری در پیش داری، دیالوگ‌های آماده مکالمه انگلیسی در سفر را دو هفته قبل از رفتن تمرین کن.

برنامه روزانه ۲۰ دقیقه‌ای برای تقویت مکالمه انگلیسی

ثبات از مدت مهم‌تر است. بیست دقیقه هر روز، از دو ساعت یک‌بار در هفته بهتر جواب می‌دهد، چون حافظه با مرورهای کوتاه و پشت‌سرهم تقویت می‌شود. این یک برنامه پیشنهادی است که می‌توانی با سطح و وقتت تنظیمش کنی:

برنامه روزانه ۲۰ دقیقه‌ای تقویت مکالمه در چهار بخش
بیست دقیقه هر روز، بهتر از دو ساعت در هفته
زمانفعالیتهدف
۵ دقیقهمرور عبارت‌های جعبه شخصیانتقال عبارت به حافظه فعال
۵ دقیقهشدوئینگ یک فایل ۳۰ تا ۶۰ ثانیه‌ایریتم و تلفظ
۵ دقیقهصحبت زمان‌دار درباره یک موضوع + ضبطروانی
۵ دقیقهگوش دادن به ضبط و یادداشت کلمه‌های جاافتادهپیدا کردن کمبودها

روزهای تعطیل می‌توانی یکی از موقعیت‌های واقعی را کامل شبیه‌سازی کنی. برای این‌که مکالمه را با بقیه مهارت‌ها در یک برنامه منظم ترکیب کنی، برنامه روزانه ۳۰ دقیقه‌ای یادگیری زبان را هم ببین.

نکته وکاژ: عبارت‌هایی که هنگام گوش دادن به ضبط صدایت کم آوردی، بهترین لغت‌های مرور هستند، چون دقیقاً همان‌هایی‌اند که خودت لازم داشتی. می‌توانی همین عبارت‌ها را در وکاژ اضافه کنی تا درست سر موعد مرورشان کنی؛ روی وب یا با ربات تلگرام، با یک حساب و یک پیشرفت.

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها در مکالمه

بعضی اشتباه‌ها مخصوص ما فارسی‌زبان‌هاست، چون از ساختار فارسی یا عادت‌های فرهنگی‌مان می‌آیند. شناختن‌شان نصف راه درمان است.

سه اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها در مکالمه انگلیسی و شکل درست آن‌ها
اشتباه‌هایی که از ترجمه مستقیم فارسی می‌آیند
اشتباه رایجشکل درستچرا اتفاق می‌افتد؟
I am agree.I agree.«موافق هستم» در فارسی فعل «بودن» دارد
He said me…He told me… / He said to me…ترجمه مستقیم «به من گفت»
I have 25 years.I’m 25 (years old).تأثیر ساختار «۲۵ سالمه»
Open the light.Turn on the light.ترجمه «چراغ را باز کن»
How much is your age?How old are you?ترجمه کلمه‌به‌کلمه

دام‌های تلفظی

  • واکه اضافه قبل از خوشه‌های s: فارسی کلمه را با دو صامت شروع نمی‌کند، برای همین school را «اِسکول» می‌گوییم. درستش /skuːl/ است؛ s را مستقیم بچسبان به k.
  • صداهای th، w و v: think را «سینک» یا west را «وست» با v گفتن، معنی را عوض می‌کند. تمرین‌های مخصوص این صداها در تلفظ th، w و v برای فارسی‌زبان‌ها آمده است.
  • استرس کلمه: در فارسی استرس اغلب روی هجای آخر است، اما در انگلیسی جایش ثابت نیست؛ PHOtograph و phoTOgraphy فرق دارند. اگر استرس جابه‌جا شود، شنونده حتی کلمه آشنا را نمی‌شناسد.

دام‌های فرهنگی

تعارف فارسی در انگلیسی گاهی گیج‌کننده است. اگر کسی پیشنهادی بدهد و تو از روی ادب بگویی No, thank you، احتمالاً دوباره اصرار نمی‌کند. اگر چیزی را می‌خواهی، همان بار اول بگو Yes, please. That’d be lovely. از طرف دیگر، دستوری حرف زدن هم بی‌ادبانه به نظر می‌رسد: به جای Give me the menu بگو Could I have the menu, please? فهرست کامل‌تر را در اشتباهات رایج فارسی‌زبان‌ها در انگلیسی ببین.

ابزارهایی که تمرین در خانه را آسان می‌کنند

  • ضبط صدای گوشی: مهم‌ترین ابزار و رایگان. هر ماه یک ضبط دودقیقه‌ای از یک موضوع ثابت نگه دار تا پیشرفتت را بشنوی.
  • درس‌های رایگان بریتیش کانسل: بخش Speaking سایت LearnEnglish (لینکش در منابع همین مقاله است) درس‌های ویدیویی کوتاهی برای سطح A1 تا B2 دارد که هر کدام چند عبارت کاربردی را در یک موقعیت واقعی نشان می‌دهند.
  • پادکست‌ها: برای شدوئینگ به فایل صوتی تمیز و کوتاه نیاز داری؛ فهرستی بر اساس سطح در بهترین پادکست‌های یادگیری انگلیسی داریم.
  • هم‌صحبت هوش مصنوعی: برای تمرین موقعیت‌ها و گرفتن بازخورد روی جمله‌هایت مفید است، به شرط این‌که بدانی کجا اشتباه می‌کند. راهنمایش را در یادگیری زبان با هوش مصنوعی نوشته‌ایم.

یادت باشد مکالمه بدون شنیدار خوب جلو نمی‌رود؛ چیزی را که درست نشنیده‌ای نمی‌توانی درست بگویی. برای همین پیشنهاد می‌کنیم هم‌زمان با این مسیر، راهنمای تقویت لیسنینگ انگلیسی را هم دنبال کنی.

از کجا بفهمم مکالمه‌ام بهتر شده است؟

پیشرفت در مکالمه کند و نامحسوس است، برای همین خیلی‌ها فکر می‌کنند درجا زده‌اند. به جای حس، از نشانه‌های قابل اندازه‌گیری استفاده کن:

  1. طول حرف زدن بی‌وقفه: چند ثانیه می‌توانی درباره یک موضوع آشنا بدون مکث طولانی حرف بزنی؟
  2. تعداد «اِ… اُم…»: در ضبط دودقیقه‌ای ماهانه بشمارشان.
  3. دفعه‌هایی که سراغ فارسی رفتی: هرچه کمتر جمله را اول به فارسی بسازی، روان‌تری.
  4. موقعیت‌های جدید: آیا این ماه کاری کردی که ماه قبل از آن فرار می‌کردی، مثلاً یک تماس تلفنی؟

اگر می‌خواهی پیشرفتت را با یک چارچوب استاندارد مقایسه کنی، با سطح‌بندی CEFR آشنا شو تا بدانی هر سطح در مکالمه چه انتظاری دارد.

تمرین کن

جمله «I am agree with you» چه ایرادی دارد؟

فعل agree خودش «موافق بودن» است و to be نمی‌خواهد. درستش: I agree with you.

همکارت در راهرو می‌گوید «How are you?». کوتاه‌ترین جواب طبیعی چیست؟

مثلاً Good, thanks. How about you? — جواب کوتاه بده و سؤال را برگردان.

شدوئینگ دقیقاً یعنی چه؟

پخش یک فایل صوتی کوتاه و تکرار تقریباً هم‌زمان جمله‌ها همراه گوینده، با تقلید ریتم، مکث و آهنگ صدا.

به جای «Give me the menu» در رستوران چه بگوییم؟

Could I have the menu, please? — درخواست با Could و please مؤدبانه است.

یک تمرین ۶۰ ثانیه‌ای برای امروز طراحی کن.

یک موضوع آشنا (مثلاً شهرت) انتخاب کن، تایمر بگذار، بی‌وقفه حرف بزن و ضبط کن. بعد کلمه‌هایی را که کم آوردی یادداشت کن و به فهرست مرورت اضافه کن.

سؤال‌های رایج

آیا بدون هم‌صحبت می‌شود مکالمه را تقویت کرد؟

بله، تا حد زیادی. شدوئینگ، خودگویی، ضبط صدا و شبیه‌سازی موقعیت‌ها روانی و تلفظ را بالا می‌برند. ولی هرچند وقت یک‌بار با یک آدم واقعی حرف بزن تا واکنش سریع را هم تمرین کنی.

روزی چقدر باید مکالمه تمرین کنم؟

بیست دقیقه منظم در روز برای شروع کافی است. نظم روزانه از جلسه‌های طولانی و پراکنده مؤثرتر است.

اول گرامر را کامل یاد بگیرم بعد مکالمه را شروع کنم؟

نه. با عبارت‌های آماده و جمله‌های ساده از همان اول شروع کن و گرامر را هم‌زمان جلو ببر. بسیاری از جمله‌های رایج را می‌توانی قبل از دانستن قاعده‌شان درست به کار ببری.

لهجه‌ام فارسی است؛ مشکلی دارد؟

هدف اصلی فهمیده‌شدن است، نه لهجه بومی. روی صداهایی که معنی را عوض می‌کنند و روی استرس کلمه کار کن؛ داشتن کمی لهجه طبیعی است.

منابع

اشتراک‌گذاری:✈️ تلگرام💬 واتس‌اپ
نوشتهتحریریه وکاژواژه واژه تا انگلیسی روان؛ راهنماهای کوتاه و کاربردی برای یادگیری انگلیسی.
دو نفر در کافه در حال گفت‌وگوی دوستانه به انگلیسی با حباب‌های گفت‌وگو
مکالمه انگلیسی

جملات پرکاربرد انگلیسی در مکالمه روزمره؛ با معنی و لحن رسمی و دوستانه

حدود ۶۰ عبارت آماده برای مکالمه روزمره، دسته‌بندی‌شده بر اساس موقعیت، با ترجمه فارسی، لحن رسمی یا دوستانه و نکته‌های فرهنگی که فارسی‌زبان‌ها معمولاً اشتباه می‌کنند.

۱۰ دقیقه

بیشتر بخوانید

نظرها

هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.